Traditionele wijsheid en zakelijkheid komen dicht bij elkaar bij de vraag: wat is geluk? Een Chinese spreuk vat het beknopt samen: “Geluk is hebben, doen en hopen.” Dit eenvoudige advies is strategisch krachtig.
Het pad dat jij in je leven bewandelt is nooit goed of fout; het is altijd jouw pad. Elke stap die je zet brengt je dichter bij huis. In feite kan je niets ‘goed’ of ‘fout’ doen. Echter, er doen zich altijd keuzemomenten voor. Voortdurend is het kiezen tussen ja of nee, doe ik het wel of niet? Ga ik linksaf of rechtsaf? En dat is wat ons tot mensen maakt: onze keuzevrijheid.
Na vele jaren yogales aan groepen yogaleerlingen in diverse settings kwam er een nieuwe uitdaging. Altijd in de vorm van een onverwachte vraag, waar we nooit ‘nee’ tegen zeggen: “Kan je een Stoelyoga-workshop verzorgen voor onze oudere psychiatrische patiënten?”… Het werd een totaal nieuwe, heel leerzame en hartverwarmende ervaring.
Wanneer we mensen coachen, moeten we weten in welke levensfase degene die we adviseren zich bevindt. Soefi’s herkennen zeven stadia of stations op het levenspad.
De Yoga begint wanneer je volgens de gewoonte van alle normale wezens in diepe overpeinzing bent en je gedachten zich door associatie op je zelf concentreren, dat wil zeggen op de reden van je bestaan en het doel van je eigen leven, en wanneer je dan plotseling voelt en inziet dat het proces van het functioneren van jouw geheel zich tot op dat ogenblik helemaal niet heeft voltrokken zoals zich dit volgens een gezonde logica had moeten voltrekken.
